Şeker kız...

Çiğ balık bile yerim :))

Bööööö

Çabuuuu....

Oyun odası

Teşekkürler baba

Alo alo

Ceylin is playing guitar :)

Uuuuuu

Şeker kız

Dedemle sabah keyfi

Bayram şekerleri

Bebeko

Dedemle neşeli dakikalar

Haftasonu

Uzun zaman oldu sizlerle görüşmeyeli, herkes çok merak ediyormuş haberlerini aldım. Tamam sizlerin merakını gidermeye devam edeceğim.

Bakalım ne kadar büyümüşüm ?

Bir haftasonu daha....

Söz verdiğim gibi kısa bir aradan sonra yine birlikteyiz. Tarihlere takılmayın. Resimlere odaklanın :)

Küçük hanımefendi

Keyfime diyecek yok

Dedemi artık daha çok seviyorum

Baba sen bu laptopu bana ver en iyisi

Kendi kendine aile resmimiz

Hayırlı teskereler

Kutsal damacana :)

Bayramda beslenme saati

Şappidi - yeniden - bayrama özel

Bayram çocukları

Çirkin ama sevimli :)

Sevimli

Anne ne var onun altında ?

Maymun senide yerim

Uygun adım marş...

Gülümse

Şappidi

Uykum geldi

Babamın dizinde keyfim çok güzel...

Kışlık yeniler :)

Alkış...

Çirkin kız Ceylin :)

İşte artık kameralara böyle poz veriyorum. Gülmek yok şımarmak var :)

İyiki doğdun Betül Abla

Çilek kız Ceylin

Mutlu yıllar baba :)

Haftasonu babamın doğumgünüydü. 35 e gelmiş artık. Gerçi pek keyifli ama birinin ona artık yolun yarısına geldin bu kadar keyiflenmene gerek yok demesi lazım değil mi ? Nice sağlıklı, mutlu yıllara baba.

Yeni bir aile fotoğrafı

Çok fazla olmayan anlardan biri. Annem, babam ve ben. Neyse arasırada olsa güzel pozlar bunlar değil mi ? Bu arada dişlerim mi çıkacak bilmiyorum ama farkettiyseniz elim hep ağzımda.

Babaanneme kocaman bir öpücük

Babaannem beni kucağına aldı bende ona kocaman bir öpücük verdim. Güzel olmuş mu sizcede ?

Oyuna devam

Evde tek başına olunca geniş geniş her yerde oynayabiliyorum. Şimdiden kitap almışlar bana bende biraz göz gezdireyim dedim. Yazılar galiba anadilimde yazılmamış ama resimler ve şekiller güzel. Tabi arasıra yorulup sırtüstü yatıyorum ve kelebekle oynayıp ona gülüyorum.

Hayat hep oyun

Baba biraz çekilde bende bakayım

Mmmmm kahvaltı sofrasıda pek güzelmiş

Çok komiksin :)

Yemek zamanı

Oyun zamanı

Var mı yan bakan

Aile fotoğrafı

Bayramdan toplu manzaralar

Nesrin teyzemle nihayet bir fotoğrafım oldu

Dedeler ve torunlar

Hala en güzel benim :)

Bir örnek mi olmuşuz ne

Çok keyifli

Hangimiz daha güzeliz :)

E birazda ben çalışayım canım

Yakalarım seni

Banyo sonrası maceralara devam...

Oooh ammada rahatmış burası yahu

Balkonda son yemek fasılları...

Koccaman olmuşum ben :)

İkinci video....

Babama yardım ediyorum...

Giderek yeni tatlara alışmaya çalışıyorum...

İlk video...

Artık büyüdüm galiba...

Yazın ilk ve son pikniğinden manzaralar...

Çekmesene baba ya...

Mehmet Yekta ile maceralar...

Anneannemler bize geldi...

Mehmet Yekta ek besinleri yemeye başladı...

Çiğdem teyzem bize geldi :))

Buse ablamıda çok sevdim...

Odamdan manzaralar...

Babaannem ve dedemle yollarda...

Babaannem ve dedem beni uğurlamak için yollara düştü sağolsun. İşte kanıtı

Tabi Çiğdem teyzemide çok seviyorum

Bu da uykudan uyandıktan sonra Çiğdem teyzemin kucağında bir fotoğraf. E tabi onuda dedem gibi seviyorum ama uyku mahmurluğu işte ne yapalım.

Dedemi aslında çok seviyorum

Bakmayın bu resimde biraz ekşi bir suratla karşınıza çıktığıma o ekşi surat dedemi sevmediğimden değil sadece biraz uykum olduğundan

Olduda bitti maşallah...

Ben kalabalık ortamları çok sevmiyorum diyorum ama bizimkiler ısrarla beni böyle ortamlara sokuyorlar. Neyse Allah damatlıklarınıda göstersin diyelim ve hızla bu ortamdan uzaklaşalım :))

Aman doktor teyzem görmesin

Bu resimler epey eski gerçi şimdilerde ufaktan yemeklere başladım ama sizlerlede paylaşayım istedim. Biberi aldım ısırmaya çalışıyorum ama maalesef hala dişlerim yok. Bu arada doktor teyzemede sakın söylemeyin olur mu ?

Düzce'de ve nihayet dedemle...

İşte nihayet dedemin kucağında ağlamayan bir fotoğrafım. Kendisini görünce nedense bir ağlama geliyor. Neyse yavaş yavaş alışıyorum galiba. Buda babamın bana büyümüş muamelesi yapmak için koltuğa oturtarak çektiği bir fotoğraf. Galiba büyüyorum.

Kısa tatil...

Düğün sonrası babamın birkaç gün iznini değerlendirmek üzere Kastamonu Şenpazar'dan Cide'ye geldik. Gördüğünüz gibi ertesi sabah sahil keyfi bile yaptık ama siz bu resimlere pek aldanmayın önceki gece pek tatsızdı.

Sonra yolda bir ara yolda acaba bu gece Amasra'da mı kalsak bile diye düşündük ama günün ilerleyen saatlerinde annemle babam kazın ayağının pek öyle olmadığını gördüler ve doğruca hiç durmadan soluğu Düzce'de aldılar.

Bunlarda yolda beni durduramadıkça yıpranan annemin ve babamın halleri.

Yollarda...ve düğünde :))

Haftasonu Murat amcanın düğünü bahane biraz gezintiye çıkalım dedik. Gerçi yol uzayınca babam benim için ara ara mola vermek zorunda kaldı ama çok huysuzluk yapmadım.

İşte düğündede öyle masum masum durdum.

Hatta gelin ve damatla poz bile verdim.

Güle güle Gülderen teyze...

Dilek teyzemin uzun yol arkadaşı Gülderen teyze artık uzman doktor oldu ve mecburi hizmetini tamamlamak üzere Muş'un Korkut ilçesine gitti. Kendisine 11 aylık bu yeni hayatında başarılar ve mutluluklar diliyorum. Bakalım geldiğinde ne kadar büyümüş olacağım. Hatta belkide konuşmaya bile başlarım ne dersiniz ?

Aile fotoğrafı...

Annem ve babamla ender fotoğraflardan biri daha. Hazır ben bu şık kıyafeti giymişken poz vermemek olmazdı değil mi ? Gerçi fotoğraf makinesi yerine etrafa bakmışım ama ne yapalım artık çok fotoğrafım oldu birazda böyle olsun.

Mehmet Yekta 5. ayını bitirdi...

Mehmet Yekta artık 5. ayını tamamladı. Gerçi doktor teyze bu ayki gelişiminden pek memnun kalmamış ama olsun yinede benden epey büyük duruyor değil mi ? Neyse canım bende kız çocuğuyum o kadar olsun.

Çok şık oldum

Artık büyüyorum ve doğduğum zamanlar alınan ancak giymediğim kıyafetlerimi giyebiliyorum. Dilek teyzemle Ferruh eniştemin aldıkları bu elbisede onlardan biri. Pekte şık oldum canım. Sizcede öyle değil mi ?

Misafire saygımız vardır...

Teyzemin oğlu Mehmet Yekta ile oynarken oyuncağımı aldı ama ne yapalım misafir değil mi ? Neyse canım nasılsa birazdan bırakacak ne yapalım.

Biraz büyümüşüm galiba...

Biraz büyüdüm galiba değil mi ? Baksanıza kıyafetler daha giymeden dar gelmeye başladı bile.

Güle güle Ayşe teyze...

Annemin okul arkadaşı Ayşe teyze ani bir kararla Endonezya Açe'de tsunamiden etkilenen ailelerin yetim çocuklarının bulunduğu bir yetimhanede çalışmak üzere oraya gidecekmiş. Bizde gitmeden önce onunla son kez görüşmek üzere buluştuk. Yolun açık olsun Ayşe teyze güle güle git güle güle gel.

Banyo sonrası neşeli dakikalar...

Bu resimlere çok yorum yapmaya gerek yok herhalde. Banyo yapmak ne güzel keyif buradan anlaşılıyor değil mi ?

Afacanlar..

İşte biri benden 17 gün büyük Mehmet Yekta diğeri ise 4 ay büyük Ahmet Kerem. Onlar bu afacanlıkları yaparken ben neredeydim dersiniz :) Uyuyordum. E kızlar biraz daha sakin oluyorlar herhalde değil mi ?

Haftasonu gezmeleri

Haftasonları bir günlüğüne de olsa Düzce'ye hem anneannemleri hemde babaannemleri görmeye gidiyoruz. Bunlar kısa sürelide olsa güzel seyahatler oluyor takdir edersinizki, beni gördüğüne herkes çok seviniyor neden olduğunu anlayamıyorum ama :)

Düğünlerden sıkılıyorum...

Annemin arkadaşı Melike teyzenin düğününe gittik, ben teyzem ve Mehmet Yekta ile dışarıda bekledim. Epeyde sıkıldım gördüğünüz gibi :)

Halamlar umreye gittiler...

29 Haziran pazar akşamı halamları hep birlikte umreye yolladık. Gerçi ben bu satırları yazarken onlar umreden dönmüşlerdi ama ne yapalım idare edeceksiniz artık.Resimde de gördüğünüz gibi arka planda gittiklerine epey üzülmüşüm değil mi ?

Kapadokya maceraları

Sabah 07:00 de evden çıkarak başlayan yolculuğumuzun ilk durağı İstanbul AHL deki lounge oldu. E kanepeyi görünce durur muyum ? Tabiiki hemen uzandım :)


Sabah o kadar uykusuz kalınca uçakta uyuyakalmışım. Tabi siz bu resme bakınca benim uçuş boyunca uyuduğumu sanıyorsunuz ama uçak kalkarken ve inerken epey rahatsız ettim civardakileri. Tabi biz bebekler kulaklarımız tıkanınca kendiliğimizden bunu gideremeyince ağlıyoruz ne yapalım.

Uçaktan iner inmez hemen ortama ayak uydurduk. Babam cumaya gitti bizde annemle onu bekledik.


Babam cumadan gelince hep birlikte dolaşmaya başladık.

Araba için bir koltuğum var ama benimki bagajda duruyor bense direk koltukta uzanmayı daha çok seviyorum :)

Annemle babam yemek yerken bana oradaki koltuklardan güzel bir yatak yaptılar. Bende gölgede keyiflice onları izledim.

Burası çok güzel bir yermiş annem öyle söyledi. Avanos-Kayseri yolunun 6.km sinde Saruhan diye Turizm bakanlığına bağlı bir tesis akşamları Mevlevi ayini yapılıyormuş. E tabi ben annemlerle birlikte olunca maalesef sadece sabahtan gezmek zorunda kaldılar.

Hava biraz sıcak olunca arada bir gölge bir yerlerde durup serinlemek iyi geliyor. Tabi beni böyle ortada bırakmasalar daha iyi olacaktı ya neyse :)
Eski zamanlardan kalma bir değirmen. Epeyde yüksek bir yere yapmışlar kocamanda taşı var hangi güçle çeviriyorlardı acaba çok merak ettim doğrusu

Değirmende öğütülen unları bu delikten gönderip aşağıya yolluyorlarmış herhalde. Onlar tam ne yapıyorlardı bilinmez ama bizim için güzel bir fotoğraf mekanı oldu.

Vadiye karşı babamla birlikte. Dikkat ederseniz genelde annemin kucağındayım. Babam arada fotoğraf makinesini anneme bırakıp beni kucağına aldığı anlardan birisi. Laf aramızda babam sanırım makinesini çok seviyor.

Öğle arası otelde dinlenme molası

Burası Lale devrinin ünlü simalarından Nevşehirli Damat İbrahim Paşa nın yaptırdığı cami ve külliyesi. O zamandan bu zamana gayet iyi bakılmış. Bende epey ilgilendim camiyle.

Yeraltı şehri gezisine böyle başladık ama ben biraz huysuzlanınca annemle hemen çıkmak zorunda kaldık ne yazıkki. Bu şekilde müze girişinde oturunca bütün turistlerin ilgi odağı oluverdim.

İkinci yeraltı şehri küçük olduğundan dolayı hızlıca bir tur atıp çıktık. Ne kadarda soğuktu, eski insanlar klima yerine yeraltı şehirlerinde yaşıyorlarmış oraya girince hemen anladım :)

Babam arabamla Göreme açık hava müzesinde beni gezdirirken bir kahkaha krizine tutuldum. Etraftaki bir görevli bile sesime geldi :)

Göreme açıkhava müzesinden iki enstantane. Güzel olmuşlar değil mi ?

Bir çocuk annesine sanırım ancak bu kadar eziyet edebilir. Her resimde de onun omuzunda olunmaz ki canım. Teşekkürler anneciğim seni çok seviyorum.







Evet artık dönüş yolundayız. Uçaktaki küçük yolcu sadece ben değildim gördüğünüz gibi. Uçuş boyunca uçaktan 4-5 yerden ağlama bağırma seslerini epey işittik. Çok şükür kazasız belasız İstanbul'a geldik. Galiba annemle babam beni artık uzaklara götürebilirler. Elimden geldiğince onlara eziyet etmeden bu seyahati tamamladık. Tabi annemin koluna ve omuzuna verdiğimizi saymazsak :)

Yakın plan...

Babam bazen burnumun dibinden deklanşöre basıyor ama güzel pozlarıda yakalıyor. Bu iki resim çok hoşumuza gitti. Bakalım siz beğenecek misiniz ?